Breaking News
Join This Site
మృతసంజీవని విద్య దేవతలు ఎలా సాధించారు?

మృతసంజీవని విద్య దేవతలు ఎలా సాధించారు?


అసురులు తాగేది శురాపానం, దేవతలు తాగేది సోమపానం (యజ్ఞంలో ఇచ్చేది సోమపానం).. సురాపానం తగినవారికి పంచ మహాపాతకాలు చుట్టుకుంటాయి అని శాస్త్రం!అది ఎలాగో ఈ క్రింద చెప్పబోయే ఇతిహాసం చుస్తే తెలుస్తుంది!

సృష్టి ప్రారంభం అయిన తరువాత ఒకసారి దేవతలకి, అసురులకి యుద్ధం జరిగింది! ఆ యుద్ధంలో దేవతలు అసురులని చంపుతున్నారు.  కానీ అసురులు మళ్లి దాడులు చేస్తున్నారు ఇలా కొన్నాళ్ళు జరిగింది! అయితే దేవతలకి అనుమానం కలిగింది! ఇదేంట్రా బాబు మనం సంహరిస్తుంటే మళ్ళి బ్రతికి వస్తున్నారు! అసలేం జరుగుతుంది? అని ఆరా తీస్తే రాక్షస గురువు శుక్రాచార్యుడు సంజీవిని విద్యతో బ్రతికిస్తున్నాడని తెలిసింది! అప్పుడు దేవతలు వెళ్లి బ్రహ్మకి మొరపెట్టుకోగా బ్రహ్మ బాగా అలోచించి దీనికి ఒకటే విరుగుడు ఉంది. మీలో ఎవరైనా శుక్రాచార్యుడి దగ్గరికి వెళ్లి సంజీవని విద్యనేర్చుకోండి. ఇంతకుమించి మరొక మార్గం లేదు. అనగానే దేవతలు భయపడి శుక్రాచార్యుడు రాక్షస గురువు. అయన దేవతలకి సంజీవనీ విద్య నేర్పాడు. కాబట్టి ఇంకో మార్గం అలోచించి చెప్పండి అన్నారు దేవతలందరూ. అయితే మీరు వెళ్లి బృహస్పతిని కలిసి విషయం నేను చెప్పానని చెప్పండి అనగానే దేవతలంత వెళ్లి బృహస్పతిని కలిసి విషయం చెప్పారు. బృహస్పతి అలోచించి తన కొడుకుని మృతసంజీవని విద్య కోసం శుక్రాచార్యుడి వద్దకి పంపిస్తానన్నాడు. దేవతలు సంతోషించి బ్రహస్పతి వద్ద సెలవు తీసుకొని తమతమ నెలవులకి వెళ్ళిపోయారు.  ఆ తరువాత బృహస్పతి తనకోడుకుని శుక్రాచార్యుడు దగ్గరికి వెళ్లి విద్య అభ్యసించి రమ్మన్నాడు. కొడుకు తన తండ్రికి వినయంతో నమస్కరించి వీడ్కొని శుక్రాచార్యుడి దగ్గరికి వెళ్ళాడు. 

        గుమ్మం దగ్గర శుక్రాచార్యుడు కుమార్తె దమయంతి కుర్చుని ఉంది! ఇతనిని చూడగానే కళ్ళు రెపరెపలాడిస్తూ ఆ అందం చూసి మురిసిపోయి సిగ్గుపడి కుడికాలి బొటనవ్రేలు నేలపై రాస్తూఉంది. అది గమనించి నేను గురువుగారిని చూడటానికి వచ్చాను! ఎక్కడున్నారో తెలుపండి! దమయంతి సిగ్గుపడి లోపలున్నాడని చెప్పి సిగ్గుపడుతూ చెంగు చెంగు మంటూ ఎగురుకుంటూ వెళ్లి తండ్రి చాటున దాగి ఇతనినే చూస్తూ ఉంది! ఇదేమి పట్టించుకోకుండా వెళ్ళగానే గురువుగారిని చూసి వినయంగా నమస్కరించి నేను బృహస్పతి తనయుడిని, మీ వద్ద విద్య అభ్యసించాలనే అభిలాషతో మీ దగ్గరికి వచ్చాను! ఆ మాట విన్న శుక్రాచార్యుడు ఓహో! నువ్వు బృహస్పతి కొడుకువా! మీ తండ్రి గారు ఉత్తములు.  గొప్పవాడు. ఆపైన దేవతలకి గురువు అలాంటి బృహస్పతి కొడుకు నాదగ్గర విద్య కోసం వచ్చినందుకు సంతోషం నాయానా.  తప్పకుండా నేర్పిస్తాను! 

ఇక్కడ మనం తెలుసుకోవలసింది ఏంటంటే? శత్రువుని అయినా సరే తన దగ్గరికి వచ్చినప్పుడు ఆదరించాలి! విద్య అనేది తన పర భేదం లేకుండా నేర్పించాలి. శత్రువు ఎంతటి వాడైన, ఎలాంటివాడైనా అతడికి ఉన్న ఉత్తమ గుణ గణములు పొగడవలసిందే! అలాగే పెద్దలవద్దకి వెళ్ళినప్పుడు, ఏదైనా పనిమీద వెళ్లిన చోట తాను వచ్చిన విషయాన్ని ఏదీ దాచకుండా ఎక్కడ నుంచి ఎందుకు వచ్చామో అన్ని చెప్పడం వల్ల మనమీద అభిమానం ఇంకా పెరుగుతుంది.  అలాగే అవసరం అనుకుంటే ఎవరినైనా (మనకంటే ఎక్కువా కావచ్చు, తక్కువా కావచ్చు) ఆశ్రయించాల్సిందే. ఎక్కువ తక్కువలు చూడకూడదు. విద్య అందరిదీ కనుక ఎవరు వచ్చినా నేర్పవలసిందే!


     అలా ఒక 1000 సంవత్సరాలు పాటు గురు సుశ్రుష చేసుకుంటూ విద్యలు అభ్యసిస్తూ ఉన్నాడు! మరి రాక్షసులు ఊరుకుంటారా? (మనలోనే కొందరు బాగుపడుతున్నారంటే కొందరు చూసి ఓర్వలేక ఎలాగైనా పాడుచేయాలని, పడగొట్టాలని చూస్తూ ఉంటారు కదా! వారుకూడా ఈ రాక్షస జాతిలోని వారే).. అప్పట్లో ఒక నియమం ఉండేది.  విద్య నేర్చుకోవాలంటే గురువు చెప్పిన పని ఏదైనా సరే చేయాలి అప్పుడే ఆరోజుకి విద్య బోధించేవారు. ఎందుకంటే విద్యాభ్యాసం కోసం గురువు కఠిన పద్ధతులు అవలంభించేవారు. అలా కఠినంగా ఉండడం వలన మానసికంగా శారీరకంగా దృఢంగా తయారవుతారు విద్యార్థులు. అన్ని పనులు పూర్తీ చేశాక విద్యాబ్యాసం మొదలు పెడతారు.

    బృహస్పతి కుమారుడు రోజులాగే ఉదయం అవులని మేపడానికి అడవికి వెళ్ళాడు! అక్కడ రాక్షసులు వీడిని పట్టుకొని చంపి శవాన్ని చెట్టుకి కట్టేశారు. సాయంత్రం అయ్యింది. దమయంతి గుమ్మం దగ్గర కుర్చుని వస్తాడు నారాజు అని ఎదురు చూస్తుంది. ఆవులు వచ్చాయి కానీ ఇతను రాలేదు. చాలాసేపు ఎదురుచూసింది చీకటి పడుతుంది కానీ రావడంలేదు.  అప్పటికే ఈ రాక్షసులమీద దమయంతికి బృహస్పతి కుమారుడిని ఏదైనా చేస్తారేమో అని అనుమానం ఉంది. ఎంతకీ రాకపోయేసరికి ఏడ్చుకుంటూ వెళ్లి "నాన్నారు ఆయన రాలేదు" అని బిక్కముఖం పెట్టుకొని ఏడుస్తుంది. వస్తాడులేమ్మ అని కాస్త ఆలస్యం అయి ఉంటుంది అంటూ ఒదారుస్తుంటే. ఆవులు అన్ని వచ్చేశాయి కానీ అయన రాలేదు. వీళ్ళు ఆయన్ని ఏదైనా చేశారేమో నాన్న అని మళ్ళి మళ్ళి వెక్కి వెక్కి ఏడుస్తుంటే చూడలేక శుక్రాచార్యుడు కళ్ళు మూసుకొని మనోనేత్రంతో మొత్తం వెతికాడు.  

        అడవిలో ఒకచోట రాక్షసులు వీడిని చంపడం, చంపి చెట్టుకి కట్టేయడం అంతా తన మనోనేత్రం తో చూసి ఎంతపని చేశారు అని మృతసంజీవనిని పిలిచి బ్రతికించి తీసుకుని రామన్నాడు. మృతసంజీవని స్త్రీ రూపు దాల్చి చంపి చెట్టుకి కట్టేసిన చోటికి వెళ్లి అతడిని బ్రతికించి తీసుకొచ్చింది. దమయంతి తండ్రిని కౌగలించుకుని కృతజ్ఞతలు చెప్పి ఇతనిని చూసి సిగ్గుపడుతూ లోపలి వెళ్ళింది. శుక్రాచార్యుడు జాగ్రత్త నాయన వీళ్ళు అసలే మంచోళ్ళు కాదు ఎంత చెప్పినా రాక్షస బుద్ది ఎక్కడికి పోతుంది.  బయటకి వెళ్ళినపుడు జాగ్రత్తగా ఉండు అని అయన పనిలో అయన మునిగిపోయాడు. 

        ఇలా ఇంకొన్నాళ్ళు గడచిన తరువాత రాక్షసులు అరేయ్ వీడు అసాధ్యుడిలా ఉన్నాడు. గురువుగారిని వదిలిపెట్టడంలేదు! ఎలాగైనా మృత సంజీవని విద్య నేర్వకుండ వెళ్ళేలా లేడు. అని బాగా అలోచించి ఒకనాడు ఇతను అవులని తీసుకొని అడవిలోకి వెళ్ళినప్పుడు రాక్షసులు అంతా ఒరేయ్ వీడిని చంపి వదిలేస్తే మళ్లి బ్రతికిస్తున్నాడు. గురువుగారు బ్రతికిస్తున్నారు. కాబట్టి ఈసారి కాల్చి బూడిద చేద్దాం అని అతడిని చంపి భూడిద చేశారు. మళ్లి రాక్షసులకి ఒక సందేహం వచ్చింది ఒరేయ్ వీడిని ఇలాకాదు. ఈ బూడిద తీసుకొని గురువు గారు తాగే సురలో కలిపేద్దాం అని ఆ బూడిద తీసుకెళ్ళి పీపాలో సురలో కలిపేశారు. సాయంత్రం అయ్యింది ఆరోజు శుక్రాచార్యుడు రోజు తాగే సురకంటే ఎక్కువ తాగి ఊగిపోతున్నాడు. రోజు ఒక పీపా తాగితే ఆరోజు 6పీపాలు తాగాడు. దాంతో మైకం ఎక్కువ కమ్మింది. మళ్లి అదే సంఘటన. దమయంతి తండ్రి దగ్గరికి వచ్చింది నన్నారు అయన రాలేదు అని వలవలా ఏడ్చింది. శుక్రాచార్యుడు ఊగిపోతూ వస్తాడులేమ్మా అని తూలిపోతూ మాట్లాడుతున్నాడు. దమయంతి కూడా ఇంకా ఎక్కువగా ఏడవడం మొదలెట్టింది. శుక్రాచార్యుడు తూలిపోతూనే అంతా వెతకడం ప్రారంబించాడు. అడవిలో ఎక్కడ కనపడలేదు. ఎక్కడా కనపడలేదని అన్ని లోకాలు గాలించాడు అయిన కనపడలేదు.  శుక్రాచార్యుడుకి క్రమంగా మైకం తగ్గడం మొదలయ్యింది. ఏంటి వీడు ఎక్కడ వెతికినా కనపడలేదు అని సందేహం వచ్చి తన ఉదరంలో చూశాడు. ఇంకేముంది బూడిద రూపంలో కడుపులోకి వెళ్ళిపోయాడు. మైకం దెబ్బకి దిగింది.  ఒక్క క్షణం పాటు ఆశ్చర్యపోయాడు. జరిగిందంతా మనోనేత్రంతో చూసాడు! ఎంతపని చేసారు అనుకున్నాడు. 

       దమయంతికి విషయం చెప్పాడు. భోరు భోరున ఏడ్చి ఎలాగైనా బ్రతికించమని ప్రదేయపడింది. కుదరదు అన్న వినలేదు.  బ్రతికించాల్సిందే అని పట్టుపట్టింది. కూతురి బాధ చూడలేక సరే అని తన ఉదరంలో ఉన్న శిష్యుడిని బ్రతికించాడు.  కానీ బయటకి తీసుకురావాలంటే కుదరదు ఎలా? బాగా అలోచించి శిష్యుడితో నాయనా నీకు ఇలా జరిగి ఉండకపోతే నీకు జీవితంలో ఎప్పటికి మృత సంజీవనిని నేర్పించేవాడిని కాదు. ఇప్పుడు తప్పడంలేదు. నువ్వు రాకపోతే మా అమ్మాయి ఊరుకోదు. ఈ విద్య తెలియకుండా నువ్వు బయటికి వచ్చావా నేను చచ్చి పోతాను. కాబట్టి నువ్వు బయటికి వచ్చిన వెంటనే నన్ను బ్రతికించు. అనగానే శుక్రాచార్యుడి గర్భంలో ఉన్న బృహస్పతి తనయుడు అలాగే గురువుగారు అన్నాడు. వెంటనే శుక్రాచార్యుడు మృత సంజీవని విద్య ఉపదేశించాడు. అది నేర్చుకుని శుక్రాచార్యుడు ఉదరం చీల్చి బయటకి వచ్చి గురువు గారిని బ్రతికించాడు. 


శుక్రాచార్యుడు శిష్యుడిని మెచ్చుకుని దీనికంతటికి కారణం అయిన ఈ మద్యాన్ని(సుర) ఎవరు సేవిస్తారో (త్రాగుతారో) వాళ్ళకి ఘోరమైన నరకం ప్రాప్తిన్చుగాక! సకల పాతకాలు (బ్రహ్మ హత్య పతకం, బ్రూణ హత్య ఇలాంటి పాతకాలు) ఇలా సకల పాతకాలు చుట్టుకొను గాక అని ఘోరమైన శాపం పెట్టాడు! ఆనాటి నుండి సుర తగినవారికి మనో నిగ్రహం కోల్పోయి ఏమి మాట్లాడతారో, ఏమి చేస్తారో కూడా తెలియని స్థితికి వెళ్ళిపోతున్నారు. కొందరు తాగిన వంక పెట్టుకొని ఇష్టం వచ్చినట్టు చేస్తుంటారు! ఇవన్ని ఆ శాప ప్రభావమే. ఇక వచ్చిన పని అయిపొయింది కాబట్టి వెళ్లి వస్తాను గురువుగారు అని నమస్కారం పెట్టి బయలుదేరాడు. దమయంతి చూసి నన్నారు నేను ఇతనిని వివాహం చేసుకోవాలనుకుంటున్నాను. అంటే శిష్యుడు ఆ మాట విని గురు పుత్రి సోదరితో సమానం, పోనీ అలాకాదు అనుకున్న నేను మీ తండ్రి గర్బమ్ నుంచి మళ్లి జన్మ ఎత్తి వచ్చాను అలా  చూసుకున్నా నువ్వు నాకు సోదరివి అవుతావ్ కనుక వివాహం మీద ఆశ వదులుకో అని వెళ్తుంటే దమయంతికి విపరీతమైన కోపం వచ్చి నా మాట తిరస్కరిస్తావా? నువ్వు నేర్చుకున్న విద్య నీకు ఉపయోగ పడకుండుగాక! అని శాపం పెట్టింది. దానికి ప్రతి శాపంగా నాకు తప్ప అన్యులకి ఎవరికైన ఈ మృతసంజీవనీ విద్య ఉపయోగపడు గాక అని ప్రతిశాపం పెట్టి వెళ్ళిపోయాడు.

అలా సుర తగిన వారికీ సకల పాతకాలు చుట్టుకోవాలనే శాపం, దమయంతి శాపం,ఇతని ప్రతిశాపం మూలంగా దేవతలందరికీ సంజీవని విద్య వచ్చింది. 


గమనిక : ఈ మధ్య కొందరు మృతసంజీవని మొక్కలు దొరికాయి అని ప్రచారం చేస్తున్నారు. అవి ఎంతవరకు నిజం అనేది వారికే తెలియాలి. మృతసంజీవనీ ఒక్కటే కాదు చాలారకాల మొక్కలు ఇప్పటికీ హిమాలయాలలో ఉన్నాయి. అయితే అవి అందరికీ కనబడవు. పైగా మంత్రశక్తితో మాత్రమే అవి వాటి ప్రభావాన్ని చూపుతాయి. విద్యుత్ దీపం దొరికినంత మాత్రం చేత వెలుగుతుందా! దానికి విధ్యుత్ కావాలి. అప్పుడే దీపానికి ప్రకాశించే శక్తి వస్తుంది. అలాగే ఏవో కొన్ని మొక్కలు దొరికినంత మాత్రం చేత ఏవి ఏమిటో తెలియకపోతే వాటివలన ఏమి ఉపయోగంలేదు.



Post a Comment